Azîz, Sıddık Kardeşlerim!

Sâir yerlere nisbeten en sıkıntılı ve en soğuk olan bu hapsin zahmet ve meşakkatini çeken, elbette bu hapsin sebebinde derecesine göre bir kaçınmak meyli olacak. Fakat onun zâhirî sebebi olan Risale‑i Nurun o zahmet çekenlere kazandırdığı îmân-ı tahkîkî ve îmân-ı tahkîkî ile hüsn-ü hâtime ve şirket-i maneviye ile yüzer adam kadar a'mâl-i sâliha o acı zahmeti tatlı bir rahmete çevirdiğinden, bu iki neticenin fiatı, sarsılmaz bir sadâkat ve sebatkârlıktır. Onun için, pişman olmak ve vazgeçmek, büyük bir hasârettir.

Şâkirdlerin dünya ile alâkası olmayan veya pek az bulunanları için bu hapis daha hayırlıdır, bir cihette hürriyet yeridir.

Ve alâkası bulunan ve idaresi yerinde olanlara, sarfedilen paraları muzâaf sadakalara ve geçirilen ömür saatleri muzâaf ibâdetlere çevirmesinden, şekvâ yerine şükür etmeleri iktiza ediyor.

Ve fakir ve zaîf kısmı ise; zâten hapsin haricinde onlara fâidesiz sevâblar, mes'ûliyetli meşakkat verdiğinden, bu hayırlı, çok sevâblı, mes'ûliyetsiz ve arkadaşlarının mütekàbil tesellîleriyle hafifleşen meşakkat, onlar için medâr‑ı şükrândır.