Re'fet ameliyât oldu mu? Ne hâldedir? Merak ediyorum. Ona, çok duâ edildi. Savalı kahraman Ahmed’in kerîmesi Hatice’nin yazdığı Asâ‑yı Mûsa Mecmuası’nı kahraman Tahiri, İstanbul’da birisine emâneten bırakmış. O nüsha hanımları Nurculuğa teşvik ettiği için zâyi' olmasın. Muattal kalmışsa, lüzum kalmamışsa bana gönderilsin.
Ramazanınızı, Leyle‑i Kadr’inizi, hem bayramınızı tebrik ederim. Kastamonu’da iken nasıl her gün duâlarımda ve manevî kazançlarımda Nurun hàs şâkirdlerinden Âsiye, Ulviye, Lütfiyeler, Zehralar, Şerîfeler, Hâcerler, Necmiyeler, Nimetler, Aliyeler hissedar olmak için ma'nen yanımda bulunuyordular; aynen şimdi de öyledirler.
Ben sizleri unutmuyorum. Hattâ bugünlerde birden Ulviye, Lütfiye’yi merak ettim. İkinci gün, ikisinin de mektûblarını, hediyelerini aldım; bunların sadâkatlerine bir emâre oldu. Eskiden beri âdetim hediyeleri kabûl etmemek ile beraber; sizin cübbe ve yeleğinizi bu geceki Leyle‑i Kadir’de giyip Âsiye ile beraber Kastamonu’daki bütün Nur şâkirdleri nâmına kabûl ettim. Fakat kaideme muhâlif olmamak için ona mukâbil, Emin’de bulunan risalelerimden Lütfiye, Ulviye istediklerini alsınlar; veyâhut benim hesabıma Mehmed Feyzi ve arkadaşları onların beğendiklerini yazsınlar.
Benim yanıma çok defa gelen bu hemşirelerimin masûm evlâdları, Nur şâkirdlerinden masûmlar dâiresinde dâhildirler ve çok defa hatırlıyorum.