Biraderlerine yazdıkları mektûbdan
Eğer ahvâl‑i rûhiyemi anlamak istersen, gelecek şu iki fıkra tercümândır. Bir şâirin dediği gibi derim:
Ney gibi her dem ki, geçmiş ömrümü yâd eylerim,
Tâ nefes var ise, kuru cismimde feryâd eylerim.
Bir ticâret kılmadım, nakd‑i ömür oldu hebâ,
Yola geldim, lâkin göçmüş cümle kervan, bîhaber.
Ağlayıp nâlân edip, düştüm yola tenhâ garîb,
Dîde giryân, sîne biryân, akıl hayran, bîhaber.
“Evet geçmiş ömrü isrâf ettik, zâyi' ettik. Çok mübârek zâtlar, ahbablar kaybettik, yalnız kaldım. O mübâreklerle beraber âhirete çalışmadım.”