Sabri Efendi’nin fıkrasıdır
Dün Eğirdir’e gittim. Hulûsi Bey’in ihlâslı ve sadâkatli mektûbunu getirdim. Nurânî kalb ve rûhtan cûş eden şu mektûbun muhteviyât ve münderecâtını bu fakir de tekrar ederim. Kendi hesabıma takdim ediyorum. O muhterem kardeşime bedel fakire, mâdemki Üstad‑ı muhteremim, sânî-i Hulûsi ismini vermiş; o hàlis imza sâhibinin halfinde bu fakir de görünse, ifâdâtına iştirâk etse, irsiyet-i maneviyesi daha iyi, sâbit ve zâhir olur, emel-i âcizânesini esâs gaye ve maksad bildim Efendim.
Âciz talebeniz Sabri