Rüşdü Efendi’nin fıkrasıdır
Ey Azîz Üstadım!
Bu kadar azîm ihsânınız, beni sevgili Üstadımızın nezdinde talebelerin en sonuncusu olmak şerefini kazandırdığını tahattur ettirdikçe, Cenâb‑ı Vâcibü'l-Vücûd Hazretlerine gece ve gündüz duâ ediyorum ve bazı vakitlerde başım secdede olduğu hâlde, mütemâdiyen ağlıyorum. Günahımın azameti, cürmümün hadsizliği, beni titretirken sevgili Üstadımın duâsı, Cenâb-ı Hakk’ın rahmeti, beni tesellî ediyor.
Her gönderdiğiniz risaleyi kemâl‑i iştiyakla okuyorum. Kıymetli kardeşlerimle belki her gün bir yerdeyim. İstifadem pek çok; siz Üstadımın manevî feyizlerini her vakit risalelerden alıyorum.
Evet azîz Üstadım, hissiyatımı yazabilsem her hafta mektûblarımla mukàbele edecektim ve size mektûb yazmak da benim için en büyük meserrettir. Affınıza istinâd ederek, zâhiren sükûtla ve ma'nen dergâh‑ı Hudâ’ya el açtığım vakitlerde, size âciz Rüşdü talebeniz, aczini takdim ettikçe, sevgili Üstadımdan bilmukabele gördüğüm lütûflar karşısında, gözyaşlarımla cevablar i'tâ eyliyorum, Efendim.
Talebeniz Rüşdü