Dokuzuncu Lem'a
Bu lem'ayı herkes okumasın. Vahdetü'l‑vücûdun ince kusurlarını herkes göremez ve muhtaç değil.
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ
وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَكَاتُهُ
Azîz, sıddık, muhlis, hàlis kardeşim,
Kardeşimiz Abdülmecîd’e ayrı mektûb yazmadığımın sebebi, size yazdığım mektûbları kâfî gördüğümdendir ki, Abdülmecîd, benim için Hulûsi’den sonra kıymetdâr bir kardeşim, bir talebemdir. Her sabah akşam Hulûsi ile beraber, bazen daha evvel duâmda ismiyle hazır oluyor. Size yazdığım mektûblardan, evvel Sabri, sonra Hakkı Efendi istifade ediyorlar. Onlara da ayrı mektûb yazmıyorum. Cenâb‑ı Hak seni onlara mübârek büyük bir kardeş yapmış. Sen benim yerime Abdülmecîd ile muhâbere et, merak etmesin, Hulûsi’den sonra onu düşünüyorum.