Üçüncü Âyet‑i Meşhûre
وَالَّذ۪ينَ جَاهَدُوا ف۪ينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا âyeti kuvvetli münâsebet‑i maneviyesiyle beraber cifirce bin üç yüz kırk dört eder ki, o tarihte Risale-i Nur’un şâkirdleri gibi bu âyetin mânâsına daha ziyâde mazhar olanlar zâhiren görülmüyor. Demek bu âyet, mânâsının müteaddid tabakalarından işârî bir tabakadan ve remzî bir perdeden Kur'ânın parlak bir tefsiri olan Risale-i Nur’a bakıyor ve en evvel nâzil olan Sûre‑i Alak’ta اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰى âyeti gibi mânâsıyla ve makam‑ı cifrî ile ifâde ediyor ki; bin üç yüz kırk dörtte nev'-i insan içinde fir'avunâne emsâlsiz bir tuğyan, bir inkâr çıkacak وَالَّذ۪ينَ جَاهَدُوا ف۪ينَا âyeti ise, o tuğyana karşı mücâhede edenleri senâ ediyor.
Evet Harb‑i Umumî neticelerinden, hem âlem-i insaniyet, hem Âlem-i İslâmiyet çok zarar gördüler. Nev'-i insanın, hususan Avrupa’nın mağrûr ve cebbârları, bilhassa birisi, kuvvet ve gınâya ve paraya istinâd ederek fir'avunâne bir tuğyana girdiklerinden o hususî insanlar nev'-i beşeri mes'ûl ediyor, diye insan ism‑i umumîsiyle tâbir edilmiş.
Eğer لَنَهْدِيَنَّهُمْ’deki şeddeli «ن» , bir «ن» sayılsa, bin iki yüz doksan dört eder ki, Risaletü'n‑Nur müellifinin besmele-i hayatıdır ve tarih-i velâdetinin birinci senesidir.
Eğer şeddeli «ل» , iki «ل» ve «ن» bir sayılsa, o vakit bin üç yüz yirmi dörtte hürriyetin ilânı hengâmında mücâhede‑i maneviye ile tezâhür eden Risalei'n-Nur müellifinin görünmesi tarihidir.