Risale‑i Nurun istikbâlde ehemmiyetli bir talebesi olan İhsân Sırrı’nın bir fıkrasıdır
﷽
Vâkıf‑ı esrâr-ı Sübhân, Ferîd-i Bediüzzaman, Es-Seyyid Saidi'l-Kürdî Hazretleri huzur-u sâmîsine,
Esselâmü Aleyküm Ey Mürşid‑i Kâmil!
Kemâl‑i ta'zîmle hâk-i pâyinize yüzlerimi sürmeme ve mübârek ellerinizi takbîl etmeme müsâadenizi yalvarırım. Bendeniz, şu ilticânâmemi zât-ı àlînize sunan Sarac Ahmed Efendi fakirinizin oğluyum. Üstad-ı kaderin, ezelde levh-i kazâya çizdiği yazılar hükmüyle mahkûm olmuş, zavallı bir âvâreyim.
Makam‑ı Yûsuf’ta tâli'in cilvelerini takdir-i İlâhîye tam bir inkıyad ile seyretmekte iken, babamdan aldığım bir şefkatnâmede zât-ı mürşidânenizin muhabbet-i manevîlerinin mübeşşiri olan selâmlarınızı tebliğiyle, vîran gönlüm şâd ve bünyâd edildi. Şu muzlim ânımı nurlandıran huzur-u manevîniz müvâcehesinde satırlarım gibi kapkara yüzümü, seyyiât-ı mâzi ile, a'mâl-i kabîhamın nişanelerini gizlemeğe muktedir olamamaktan mütevellid hicâbımı setre kudret-yâb olamadım.
Yolunu şaşırmış, nur‑u hakikati görmekten mahrum mâsivâ-perestlere Risale-i Nur ile dest-gîr ve şefî' olduğunuzu yıllardan beri bildiğim için, kapınıza boynumu uzatarak, hidayet yolcularınız meyânında yer alabilmek emel-i hàlisânesiyle halka-i irşadınıza bütün rûhumla şitâb ediyorum. İrşadât-ı àliyenize muhtaç bulunduğumu arzederken cür'etimin nazar-ı affınıza mazhar buyurulmasını yalvarır, kemâl-i ta'zîmle mübârek ellerinizi takbîl ve tevkîr ile kesb-i şeref ve can eylerim, büyük mürşidim, Efendim Hazretleri.
Bir gün zâlimlere dedirir Hazret‑i Mevlâ,
(Tallâhi lekad âserakallâhu aleynâ)
Risale‑i Nur şâkirdlerinden İhsân Sırrı