Abdurrahman Tahsin’in fıkrasıdır
Ey Yüce Üstad!‥
Risale‑i Nur dâiresi içine kabûl ve bu âb-ı kevser-i hayat ile menba'-ı feyz-i îmân, gayet değerli ve kıymetdâr bu ebedî ders ile, kendimi dâima mes'ûd ve bahtiyar addediyorum. Yalnız sür'at-i kalemim olmadığından, yazıyı biraz te'hirinden müteessirim. Sehil ve muvaffakıyetime hayırlı duâlarınızı ricâ eder, kemâl-i edeble ellerinizi öperim, muhterem Üstadım.
Rûz sâim, leyl kàim,
Çû makam‑ı âşıkan
Leyle‑i nısf-ı Regâib,
Târik‑i dünya ve tâib.
Nâşir‑i Risale-i Nur,
Bediüzzaman muhibb‑i Bâz-ı Geylân.
Ey ferîd‑i asri'z-zaman
Sensin hakîm‑i kalbân
Fakir talebeniz Abdurrahman Tahsin