Dördüncü Nota
Bil ki, ekseriyetle Fâtır‑ı Hakîm’in âdetidir: Ehemmiyetli ve kıymetdâr şeyleri aynıyla iâde ediyor. Yani; ekser eşyanın misliyle tazelenmesi, mevsimlerin tebeddülünde, asırların değişmesinde o kıymetdâr, ehemmiyetli şeyleri aynıyla iâde ediyor. Yevmî ve senevî ve asrî haşirlerin umumunda, şu kaide-i âdetullâh ekseriyetle muttarid görünüyor.
İşte bu sâbit kaideye binâen deriz: Mâdem, fünûnun ittifakıyla ve ulûmun şehâdetiyle, hilkat şeceresinin en mükemmel meyvesi insandır. Ve mahlûkat içinde en ehemmiyetli, insandır. Ve mevcûdât içinde en kıymetdâr, insandır. Ve insanın bir ferdi, sâir hayvanatın bir nev'i hükmündedir.
Elbette, kat'î bir hads ile hükmedilir ki; haşir ve neşr‑i ekberde, beşerin herbir ferdi aynıyla, cismiyle, ismiyle, resmiyle iâde edilecektir.